السيد محمد حسين الطهراني
150
نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى)
نكنيم ؛ و هيچچيزى را انباز و شريك براى او قرار ندهيم ؛ و بعضى از أفراد ما بعض ديگر را ربّ و مؤثر در رشد و پرورش خود نداند ، و أرباب و صاحب ولايت نگيرد ؛ و فقط ربّ و مؤثر در رشد و كمال ، خداوند بوده باشد . ( زيرا كه يهود و نصارى ، علماء و بزرگان خود را أرباب و مؤثر مىدانستند . ) پس اى پيامبر ! اگر آنها از اين پيشنهاد تو روى گرداندند ؛ شما به آنها بگوئيد : شما گواه باشيد كه : ما تسليم أمر خداوندمان هستيم ؛ و بدين كلمهء حق اعتراف داريم ! ) و از جملهء آيات ، اين كريمه است : وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا . « 1 » ( و از چيزى كه بر آن علم و يقين ندارى پيروى مكن ! ( به دنبال ظنّ و گمان و تخمين و حدس مرو ؛ و كارهايت را بر أساس علم و يقين استوار كن ! ) زيرا كه گوش و چشم و قلب همهء اينها در أثر عمل به گمان و امور غير يقينه مؤاخذه مىشوند ؛ و مورد سؤال و بازپرسى قرار مىگيرند ) كه چرا شما به مجرّد آنكه از آنچه شنيدهايد ؛ و ديدهايد ؛ و با دل إدراك نمودهايد ؛ بدون آنكه به مرحلهء علم و يقين ، جازم شده باشيد ، دست به عمل زدهايد ؟ و چرا مطالب ظنّيه و احتماليّه را در خارج به صورت لباس تحقّق و يقين ملبّس كردهايد ؟ ! و از جمله آيات اينست : [ در تفسير آيهء : وَ لا يَقْتُلْنَ أَوْلادَهُنَّ وَ لا يَأْتِينَ بِبُهْتانٍ يَفْتَرِينَهُ ] يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا جاءَكَ الْمُؤْمِناتُ يُبَايِعْنَكَ عَلى أَنْ لا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئاً وَ لا يَسْرِقْنَ وَ لا يَزْنِينَ وَ لا يَقْتُلْنَ أَوْلادَهُنَّ وَ لا يَأْتِينَ بِبُهْتانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَ أَرْجُلِهِنَّ وَ لا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبايِعْهُنَّ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . « 2 »
--> ( 1 ) آيهء 36 ، از سورهء 17 : إسراء . ( 2 ) آيهء 12 ، از سورهء 60 : ممتحنه .